Posts Tagged ‘Dream Theater’

Os d1sc0s

Chegoume este encargo de ak e ainda que tarde (non tiña irterneert!), vou facer a lista dos dez cedés.
Ao ver que se trataba de facer unha lista cos 10 mellores discos, asusteime un pouco. Non creo que poda facer semellante cousa, sobre todo porque me levaría centos e centos de horas decirdir cales son os mellores. Ademais seguramente hai discos mellores que nunca escoitei nin chegarei a escoitar.
Por iso fixen a lista baseándome nun criterio algo máis obxectivo. Vou facer a lista dos discos que escoitei máis veces na miña vida. Ou eso creo.

1. Pearl Jam – Ten
Deste estou seguro, é o que máis veces escoitei (e sigo a facelo) na miña vida. A primeira vez que chegou ás miñas mans foi nunha cinta TDK grabada centos de veces cun son espantoso. Aínda así, engancháronme. Estívenlle dando a lata a todos os meus amigos con eles cousa dun ano.

2. Red Hot Chili Peppers – Californication
Con este non tardei nada en engancharme. Cheguei a escoitalo tres e catro veces seguidas.

3. Pink Floyd – Wish you were here
Non sei se é este ou o Dark side of the moon o que máis escoitei de Pink Floyd. Podería facer unha categoría compartida. Grandes discos calquera dos dous.

4. Metallica – S&M
Este cd regaláronmo ao tempo dun reproductor de cd’s. Escoiteino tantas veces que a caixa está feita un noxo e aos cd’s pouco lles queda para perder o grafismo. Sensacional para o meu gusto.

5. Led Zeppelin – IV
O primeiro cd que escoitei de Led Zeppelin. Encantoume. O Stairway to heaven segue poñéndome os pelos de punta. Ainda que se tivera que elixir, quédome con Since I’ve been loving you do Led Zeppelin III. Como anécdota, unha vez vin nuha listaxe de cd’s este disco como: Led Zeppelin-Viejo con leña.

6. Muse – Origin of symmetry
O que máis escoitei deste grupo que escoitei e sigo escoitando moitísimo. Encántame o xeito de tocar a guitarra de Matt Bellamy. En directo son xeniais.

7. Cream – Disraeli gears
Escoiteino por vez primeira no instituto, en clase de latín. Non pensedes que estaba co discman (que antigo soa isto) en vez de prestar atención, foi o mestre quen puxo o cd. Ese mesmo ano tamén nos puxo Hendrix, Iggy Pop e Deep Purple. A carátula é xenial.

8. Dream Theater – Live scenes from New York
Foi o responsable de que me enganchara a este grupo. O directo está moi logrado e os temas son boísimos. É incrible como tocan todos eles. Puxen a carátula orixinal, que foi censurada. Adiviñades a data do cd?

9. Dire Straits – Brothers in arms
Pasei anos escoitando os discos de Dire Straits, este e posiblemente o que máis escoitei. Mark Knopfler segue sendo dos meus preferidos.

10. Primus – Antipop
Este grupo é o último de todos estes ao que me afeccionei pero collino con moitas ganas, se fago esta lista dentro dun ano seguro que xa subiu. Gústame sobre todo o baixo de Les Claypool.

Só para FFVII maníacos

Aos que desfrutáchedes (ou desfrutades) o Final Fantasy VII tanto ou máis ca min, isto seguro que vos pasou algunha vez. Coma moita xente, ás veces, cando estou distraído ou entretido con algo, sáenme de xeito espontáneo certas melodías polos beizos. Normalmente dalgún tema que escoitara recentemente ou dos que teño sempre na cabeza como “intocables”. Pois ben, o caso é que un día levaba eu un bo anaco tatarexando unha melodía con certo sabor rockeiro, de feito, ao principio coidaba que era un tema de Dream Theater, polo toque guitarreiro, mais foi unha grande sorpresa para min decatarme de que estaba errado. Era unha melodía do FFVII, das que aparecen moito ao longo do xogo (neste caso no HurryUP), e eu estaba alí, concentrado noutras cousas e poñéndome banda sonora. Se cadra foi un mecanismo innato da mente para, dalgún xeito, meterme présa e rematar dunha vez o que estaba a facer.
O feito, como cabería esperar, repetiuse varias veces máis ao longo dos días seguintes. A melodía non saía da miña testa, era como cando o verán contamina o teu bo gusto con “cancións” que te golpean a cabeza día e noite, salvando as distancias claro está. Foi ahí cando acudín na procura de axuda, meus amigos Google e Wikipedia ofrecéronme de xeito amable o seu consello e descubrín que non era o único. Resulta que hai xente que da concertos multitudinarios tocando eses temas e polo tanto, público que tatarexará os temas dos que máis goste no baño, no bus, etc. Xa non era o único. O grupo en cuestión chámase The Black Mages (aos seguidores de FF seguro que vos soa o nome), e o seu lider (o do mostacho) é Nobuo Uematsu, que é o compositor dos temas de toda a saga
Final Fantasy. É sorprendente ver o diferente que é Xapón ao resto do mundo, non me imaxino a este grupo de xira por estes lares, aínda que a experiencia podería ser positiva, polo menos para min, así xa non estaría preocupado por tatarexar melodías de videoxogos para me dar présa en facer as cousas.
O grupo en cuestión soa ben e a posta en escena é imponente, non sei que opinará o Moucho que é máis docto en temas de Rock progresivo. Dubído que achen un oco no seu canon de bandas de culto, pero o certo é que soar, soan ben.
Collín prestado de YouTube este vídeo, que aínda que non ten moi boa calidade de imaxe, permite ver o que falaba antes. O coro de Sephiroth é un puntazo.
Que o desfrutedes.